Ακολουθήστε μας

Ως αστικός ποδηλάτης, θεωρώ ότι το ποδήλατο πρέπει να κερδίσει περισσότερο έδαφος τόσο στην καθημερινότητά μας, όσο και στη συνείδηση πολλών συμπολιτών μας.Το έχω εντάξει στον τρόπο ζωής μου, για την διευκόλυνση των μετακινήσεών αλλά και ως μορφή εναλλακτικής άθλησης.

Με μια τέτοια φιλοσοφία στην καθημερινότητά μου, επιχειρώ να εκφράσω μια άποψη, σχετικά με την προώθηση του ποδηλάτου στον αστικό ιστό μιας πόλης.

Προσωπικά πιστεύω ότι  η  δημιουργία δικτύου ποδηλάτου, δεν είναι εύκολο να υλοποιηθεί, καθώς απαιτεί παρεμβάσεις στον αστικό ιστό. Μπορεί όμως, να σχεδιαστεί αρχικά με λίγους και εφικτούς στόχους.

Ο 1ος στόχος, είναι να ενταχθεί το ποδήλατο στον αστικό ιστό με ασφάλεια και μελλοντικά, η δημιουργία των προτεινόμενων διαμορφώσεων που δίνουν μια πιο ολοκληρωμένη λύση, για την βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος.

Οι παρεμβάσεις στον αστικό ιστό αφορούν αρχικά, το επίπεδο πολεοδομικού-κυκλοφοριακού σχεδιασμού και το επίπεδο κύριου οδικού δικτύου, για τον διαχωρισμό λωρίδων ποδηλάτων & αυτοκινήτων. Και τέλος, αφορούν τα σημεία μετεπιβίβασης, με τη δημιουργία χώρων στάθμευσης ποδηλάτων.

Σε επίπεδο πολεοδομικού και κυκλοφοριακού σχεδιασμού, θα πρέπει να εντοπιστούν οι υπάρχουσες, ή οι «εν δυνάμει» περιοχές ήπιας κυκλοφορίας, προκειμένου να σχεδιαστεί το εσωτερικό δίκτυο ποδηλάτων σε αυτές.

 Να εντοπιστούν οι περιοχές-πόλοι έλξης του δήμου και να χαραχθούν διαδρομές-κορμοί που να τους συνδέουν.

 Να σχεδιαστούν οι «αρθρώσεις» μεταξύ εσωτερικών δικτύων και διαδρομών-κορμών. Σε περίπτωση, ίδιας φιλοσοφίας των όμορων δήμων, να δημιουργηθούν και οι αντίστοιχες «αρθρώσεις» μεταξύ τους.

Σε δρόμους χαμηλών ταχυτήτων, είναι δυνατόν να μην γίνει διαχωρισμός δικτύου ποδηλάτων –αυτοκινήτων για να αποφευχθεί μια δαπανηρή πολιτική.

Σε δρόμους υψηλών ταχυτήτων, για την αυξημένη ασφάλεια του ποδηλάτη κρίνεται απαραίτητος ο διαχωρισμός λωρίδας ποδηλάτου, με κατασκευή διαχωριστικής νησίδας.

Όσον αφορά τις «αρθρώσεις» ,αυτές  αφορούν συμβολή οδών με πυκνή κυκλοφορία οχημάτων, αυξάνωντας τους κινδύνους για τον ποδηλάτη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, παραχωρείται προτεραιότητα στον ποδηλάτη με σχετικές διαμορφώσεις που ελέγχουν την ταχύτητα του αυτοκινήτου. Εναλλακτικά, δίνεται προτεραιότητα στο αυτοκίνητο και διέλευση του ποδηλάτη από διαμορφωμένες διαβάσεις ή διαβάσεις πεζών.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο ποδηλάτης είναι ένας ιδιαίτερα ευάλωτος χρήστης του οδικού δικτύου.

Επιπλέον πρέπει να τονισθεί το γεγονός ότι, αν τα ποδήλατα δεν έχουν μια πυκνή παρουσία στην υποδομή του δικτύου, τότε υπάρχει κίνδυνος αυτή να καταληφθεί από αυτοκίνητα και μηχανές. Το πρώτο διάστημα λειτουργίας, είναι απίθανο να υπάρξει μια τέτοια πυκνή παρουσία και θα πρέπει ο δήμος να είναι προετοιμασμένος για μια συστηματική πολιτική αστυνόμευσης του δικτύου.

Νεοκλής Τσούνης

Πολιτικός Μηχανικός